رباعى : شاهى كه زمانه تابع دولت اوست * آفاق گرفته سربه‌سر حشمت اوست بر اوج سپهر نور ماه و خورشيد * از قبّهء چتر آسمان رفعت اوست و هو الخاقان العادل و العالىشان ، اشجع سلاطين الزمان و اعدل خواقين الدوران ، حامى اهل الايمان ، ما حى آثار الظلم و الطغيان ، باسط اجنحة الامن و الامان ، المؤيد بتأييد الملك المستعان ، الخاقان بن الخاقان بن الخاقان ابو الغازى ولى محمد بهادر خان - خلّد اللّه ظلال جلال معاليه على مفارق اهل الاسلام و ابدّ شرايف بركاته الصافية الصفات بين طوايف الانام - ثانيا بر خاطر عاطر بيضا مآثر ارباب فصاحت و بلاغت مخفى و مستور نخواهد بودن كه نزد اهل تحقيق محقق . . . « 1 » مرا جز غايت در خيال و اين نسخهء عديم المثال را ، مزيّن و موشّح به نام خجسته فرجام او گردانيد ، حق - سبحانه و تعالى - سايهء دولت اين آفتاب سپهر شهنشاهى و ظل اللّهى را ، سالهاى فراوان و قرنهاى بىپايان ، بر سر خلايق عالم پاينده و تابنده دارد : يا رب اين شهريار عادل را * در جهان عمر جاودانش ده هرچه از حضرت تو مىخواهد * . . . « 2 » للّه الحمد و المنّه كه ايزد جلّ و علا ، در زمان خجسته اوان اين خسرو صاحبقران و اين پادشاه سليمان مكان دفع بليّات نموده ، عالم را از رشحات سحاب عدالت او چنان سيراب گردانيده كه عموم خلايق شاد و بىغم و متمول آلا و نعم گرديده‌اند : گر از فتنه آيد كسى در پناه * ندارد جز اين كشور آرامگاه . . . نسازيم به دورش چنان * . . . نوشيروان « 3 » نظم :

--> ( 1 ) . در اصل نسخه خوانده نشد [ / ] . ( 2 ) . در اصل نسخه ، خوانده نشد [ ج ] . ( 3 ) . در اصل نسخه ، حذف شده است [ ج ] .